Bu hafta zirvede isimsiz biri var, Altay 69 kez çalındı

Adı olmayan şampiyon

Bakın arşiv ne diyor bu hafta: yedi günde 8964 çalım, 4323 farklı sanatçı. Kocaman, gürültülü bir liste. Ve listenin en tepesinde kimse duruyor. Evet, kimse. Ben bu listelerin hep tepesine bakarım; tepe, haftanın karakterini söyler. Bu haftanın karakteri adını vermiyor. Haftanın en çok çalınan kaydının sanatçı adı boş; 569 kez çalınmış, adı konusunda arşiv tamamen susuyor. Bana kalırsa bu tek başına, listenin tamamından daha anlatılası bir hikâye.

Asıl meselemize gelelim: Altay. Bu haftanın kahramanı o, çünkü 69 kez çalınmış. Yalnız değil üstelik; Simge de tam 69. Aynı basamakta duruyorlar, omuz omuza, itişmeden. Açıkçası böyle bir beraberlik hoşuma gitti. Zirveyi paylaşmak, adını tek başına en üste yazdırmaktan daha zarif bir şey. Altay'ın 69'u, isimsiz kaydın 569'u yanında sönük kalabilir elbette. Kalabilir ama isimli her çalımın bir sahibi var; isimsiz olan hep muammanın içinde.

Listede aşağıya inince Interpol'u 37 kez, Tarkan'ı 32 kez buluyoruz. Bir de şu var: kalabalık öyle büyük ki, Tarkan gibi tanıdık bir ismin 32'si bile ortada kayboluyor. Çünkü 4323 sanatçının tek haftada üzerinden geçtiği bir akışta herkes bir yerlere sıkışıyor. Kimi zirveye, kimi satır arasına. 8964 çalımın içinden isim yapmak, sanıldığı kadar kolay değil.

Peki o isimsiz şampiyon neyin nesi? Burada emin değilim. Belki parça tanınamadı, belki adı hiçbir yere yazılmadı. Radyo bazen böyle yapar; müziği verir, etiketi unutur. Arşivimizde şöyle görünüyor: en çok çalınan şey, hakkında en az şey bilinen şey. Bu cümleyi sevdim, öylece bırakıyorum.

Gelecek hafta o kayda bir ad bulunursa ilk yazacaklardan biri ben olurum. O güne kadar Altay ile Simge'nin sessiz anlaşmasını izliyorum. 69'ar kez, kimseleri rahatsız etmeden.